ترانه ، ماه ، ماه

<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

                                                          

ماه به آهنگرخانه مي آيد                                  

با پاچين سنبل الطيبش .

بچه در او خيره مانده

نگاهش ميكند ، نگاهش ميكند.

در نسيمي كه مي وزد

ماه دست هايش را حركت مي دهد

و پستان هاي سفيد سفت فلزيش را

هوس انگيز و پاك، عريان مي كند.                       

_ هي برو ماه ، ماه ، ماه !

كولي ها اگر سر رسند

از دلت

انگشتر و سينه ريز مي سازند

_ بچه ، بگذار برقصم.

تا سوارها بيايند

تو بر سندان خفته اي

چشم هاي كوچكت را بسته اي.

_ هي! برو ! ماه ، ماه ، ماه !

صداي پاي اسب مي آيد.

_ راحتم بگذار .

سپيدي آهاريم را مچاله مي كني.

                                                                

/ 5 نظر / 6 بازدید
لوركا

براي رسيدن به ماهيت انسان به نبض كلمه انسان / انسان بايد درون خودش را عبور كند و در اين عبور هميشه مني از من هاي ما متولد ميشود تولد من جديدت مبارك

hamoon

هشدار ميدهی که چه؟...ماه ما بر گوی نيستی بنشسته و...(خدا را چه ديده ای: کوليها شايد به خواب باشند...ش ش ش ش .)

میناآلبالو

سلام. آهنگ خيلی خوشگلی داره وبلاگتون . مطمئنا اگه فرانسوی می دونستم بيشتر هم خوشم می اومد

reza

بگذاريد در اين کشتزار گريه کنم .

مهران

آنکه میگوید: ((دوستت می دارم)) خنیاگر غمگینی ست که آوازش را از دست داده است . . .