هنر من زندگی کردن است، هر ثانیه و هر نفس کشیدن، یک اثر است که هیچ جا ثبت نمی شود، نه دیدنی است و نه فکر کردنی. نوعی سرخوشی مدام است.

مارسل دوشان

/ 3 نظر / 7 بازدید
نغمه

دادن کتاب به يکديگر رسم خوشايندی است که در ايستگاه قطار مترو و يا در باجه روزنامه‌فروشی هم می‌تواند رخ دهد!

NoMad

يا شايد يه رنج مدام

مانا

آره، شاید!